Tilkinin Kurnazlığı Kadar, Avcının da Bildiği Tuzak Vardır!

Hayatta herkes kendisini tilki zanneder. Herkesin bir hesabı, bir planı, bir hamlesi vardır. Kimi aklıyla yol aldığını düşünür, kimi başkalarının göremediği ayrıntıları gördüğüne inanır. Kimi de karşısındakini kandırmayı zekâ, insanları kullanmayı beceri, kurulan oyunları kazanmayı başarı sayar.
Oysa unutulan çok önemli bir gerçek vardır: Tilkinin bildiği kurnazlık kadar, avcının bildiği tuzak vardır!
Her kurnazlık, karşısında mutlaka bir saflık bulacak diye bir kural yoktur. Her hesap yapanın karşısında hesapsız yaşayan biri bulunmaz. Bazen sessiz kalan, konuşandan daha çok şey bilir. Bazen geri adım atan, aslında oyunun bütün kurallarını çözmüştür. Bazen de hiçbir şeyin farkında değilmiş gibi görünen kişi, bütün olup bitenlerin en yakın tanığıdır. İnsanların en büyük yanılgısı, karşısındakini kendisinden daha az akıllı sanmasıdır.
Birini kandırdığını düşünürken aslında onun seni izlediğini, bir oyun kurduğunu zannederken senin hamlelerinin çoktan çözüldüğünü fark etmeyebilirsin. Çünkü hayat, yalnızca kurnazların sahne aldığı bir oyun değildir. Herkesin bir hesabı, herkesin bir tecrübesi, herkesin kendine göre bir tedbiri vardır. Üstelik her susan yenilmiş, her konuşan kazanmış değildir.
Bazen insan, karşısındakinin gerçek yüzünü görmek için susar. Bazen kimin ne kadar ileri gideceğini anlamak için bekler. Bazen de kurulan tuzağın içine düşmüş gibi yapar ama aslında tuzağı kuranın niyetini çoktan anlamıştır.
Asıl mesele, kimin daha kurnaz olduğu değil, kimin oyunu daha iyi okuduğudur.
Bugün dostlukta, siyasette, ticarette ve sosyal hayatta öyle hesaplar yapılıyor ki insan ister istemez düşünüyor: Herkes birbirini alt etmeye çalışırken, kimse insan kalmanın kıymetini hatırlıyor mu?
Çünkü kurnazlıkla kazanılan her mücadele, gerçek bir zafer değildir. Birini kandırarak elde edilen kazanç, bir gün başka bir hesabın bedeli olabilir. İnsanları küçümseyerek kurulan düzenler, eninde sonunda kendi sahibini de sınar.
Unutmayalım; tilki ormanı iyi tanıyabilir ama avcı da ormanın dilini bilir. Tilki izini kaybettirdiğini sanırken, avcı onun hangi yoldan geçeceğini çoktan hesaplamış olabilir.
Hayatta kimseyi hafife almamak gerekir. Çünkü herkesin bilmediğimiz bir tecrübesi, göstermediği bir yüzü ve zamanı geldiğinde ortaya koyacağı bir hamlesi vardır.
Ve son söz:
Tilki ne kadar kurnaz olursa olsun, avcının aklını küçümsediği gün kendi kurnazlığının kurbanı olur.
Mesele tilki olmak ya da avcı olmak değil; kimsenin aklıyla alay etmeye kalkmayacak kadar akıllı, kimsenin güvenini istismar etmeyecek kadar da insan olabilmektir.
