Şeytanlık Yapmayı Biliyorsan, Taşlanınca Şikâyet Etmeyeceksin!

Hayatın değişmeyen bir kuralı vardır: Herkes ektiğini biçer. Ama bazıları vardır ki ektiği kötülüğün hasadını toplarken bile kendisini mağdur ilan etmeyi başarır.
İşine geldiğinde şeytanla iş tutar, çıkarı uğruna dostunu satar, menfaati için dün söylediklerini bugün inkâr eder. İnsanların güvenini kazanır, sonra o güveni kendi hesaplarına sermaye yapar. Arkadan iş çevirir, kuyu kazar, tuzak kurar, kumpas hazırlar…
Sonra ne olur?
Bir gün maskesi düşer. Hesaplar ortaya çıkar. Gerçekler konuşmaya başlar. Yaptıkları kendi karşısına dikilir.
İşte tam o gün başlar büyük mağduriyet gösterisi!
“Ben bunu hak etmedim!” “Bana neden böyle davranıyorlar?” “Bu kadar da olmaz ki!”
Olur, efendim, pekâlâ da olur!
Çünkü şeytanlık yaparken kimsenin vicdanını düşünmeyenler, hesap günü kendi vicdanlarının sesinden rahatsız olmamalıdır.
İnsanları incitirken güçlü, iftira atarken cesur, oyun kurarken maharetli olanların, taşlar kendi kapısına gelince birden masumiyet abidesine dönüşmesi ne büyük bir çelişkidir!
Unutulmamalıdır ki hayat, herkesin önüne bir gün kendi yaptıklarının faturasını koyar. O faturayı başkasına kesemezsiniz. Suçu zamana, şartlara, düşmanlarınıza ya da sizi eleştirenlere yükleyemezsiniz.
Üstelik taş atanı suçlamadan önce, neden taşların hedefi hâline geldiğinizi de düşünmek gerekir.
Elbette haksızlığa uğrayanın yanında duracağız. Elbette iftiraya, linçe ve hukuksuzluğa karşı çıkacağız. Ancak kendi yaptıklarının sonuçlarıyla yüzleşen herkesin de kendisini mağdur ilan etmesine alkış tutmayacağız.
Çünkü mağduriyet başka şeydir, yaptıklarının bedelini ödemek başka…
Şeytanlık yapmayı biliyorsan, taşlanınca şikâyet etmeyeceksin. Kuyu kazmayı biliyorsan, içine düşme ihtimalini de hesap edeceksin. Maskeyle dolaşmayı seviyorsan, bir gün yüzünün açığa çıkmasına da hazırlıklı olacaksın.
Zira bu dünyada herkesin bir hesabı olabilir ama hayatın da herkese kestiği bir hesap vardır.
